Seven Sevdiğine Kıyabilir mi?

İnsanın belki de kendisine ençok zarar veren özelliklerinden biri de kuşkucu olmasıdır. Bu kuşku her zaman ve her konuda ortaya çıkabilir ki, en yaygın kuşku nedeni sevgidir.

Karşılıklı güven tam oluşmadığında insanlar en çok “ben seviliyor muyum?” sorusunu kendilerine sorarlar.

Acaba bu sevgi gerçek mi? diye sordukları soruyu kendilerine sormaktan da çekinirler “acaba ben neden seviyorum?” Genelde bu sorunun cevabı o beni sevdiği için seviyorum dur. Ki acaba bu sevgi samimi midir?

Peki bir insanı seni sevdiği için, seni güldürdüğü için, sana ilgi gösterdiği için sevmek gerçek sevgi midir?

En başta sevgiyi gereği gibi yaşayabilmesi için karşısındaki kişilerde güzel özellikleri, incelikleri görebilecek bir bakış açısına ve akla sahip olması gerekir. Aklını kullanan insan karşısındaki insanın sadece dış görüşünüşündeki detayları değil, ruhunun derinliklerindeki incelikleri sever. Bunu görebilmek içinde çok içli bir Allah sevgisi gerekir. Sevginin temeli Allah sevgisidir.

Sevgiyi yaratan Allah kendisini çok sevenlere gerçek sevgiyi ve ruh derinliğini yaşatır ki bu da dünyadaki en büyük nimetlerden biridir. Allah sevgisi insana karşılıksız sevmeyi öğretir.

Allah sevgisini temel alan sevgi sonsuza kadar devam eder, hastalık, sakatlık ve yaşlılık bu sevgiyi azaltmaz bilakis daha da arttırır.

Bu sevginin en önemli özelliği ise kişinin sevdiğine kıyamamasıdır ki bunun için:

–       Onun isteklerine her zaman öncelik verir,

–       Onu tehlikelere karşı korur,

–       Ona saygı duyduğunu hissettirir,

–       Sevgisi güne ve ortama göre değişmez,

–       Sevgisinde monotonluk olmaz, her zaman daha da artar,

–       Onun eksik yönlerini hissettirmeden tamamlar,

–       Kendisinin haklılığı değilde, onun haklılığı üzerinde durur,

–       Onun rahatını her zaman birinci planda görür,

–       Sevgisinden şüphe duymayacağı şekilde hareket eder,

–       Ona karşı gururunu kırar,

–       Ona küsmez, kırılmaz, darılmaz ve algınganlık yapmaz.

–       Her zaman pozitif bakış açısında olur, aksilikleri hayırla değerlendirir.

Tüm bunları yaşayabilmek için sabır, fedakarlık, dikkat ve koruyuculuk gerekir. Egoist, bencil, affedici olmayan bir insandan böyle bir sevgi beklenemez. Bununla birlikte sevgi durduk yere oluşmaz, mutlaka emek verilmesi, dikkat verilmesi, özen gösterilmesi gerekir ki sevgiyi anlamlı kılan da budur.

Published by

Leave A Comment